اطفا حریق در مراکز داده

صاحبان مراکزداده می‌باید خطرات مختلفی که ممکن است برای مرکز داده آنها اتفاق بیفتد را در نظر بگیرند. یکی از اصلی‌ترین وظایف هر مدیر مرکزداده‌ای این است که تجهیزات، اتاق‌ها و سالن‌های IT مرکز داده را از هر خطری که باعث خرابی یا عدم سرویس‌دهی مرکز داده شود ایمن سازند. وقوع آتش در مرکز داده یکی از این خطرات می‌باشد.

در مورد سیستم‌های اطفاء آتش سوال عمومی این است که کدام سیستم بهترین و مطمئن‌ترین کارایی را برای این سیستم‌ها دارد البته بهترین جواب برای این سوال این است که هر مرکز داده ویژگی‌ها ومشخصه‌های خاص خود را دارد و با توجه به آنها، سیستم مناسب باید انتخاب شود. در زیر چند سیستم اطفاء آتش بیان شده است.

به طور کلی سیستم‌های اطفاء آتش را بر مبنای عامل اطفاء به دو سته تقسیم‌بندی می‌شوند: سیستم های دارای عامل اطفاء آبی و سیستم‌های دارای عامل اطفاء غیر آبی (گازی). در هر کدام از این دسته‌ها نیز سیستم‌های مختلفی وجود دارد.

سیستمهای اطفاء حریق گازی عموما بر مبنای محاصره آتش‏‏، زدودن حرارت یا جلوگیری از رسیدن اکسیژن به آتش عمل می‌کنند. در استفاده از این سیستم‌ها دو مزیت مهم وجود دارد اول اینکه بعد از اطفاء آتش تقریبا هیچگونه پسماندی از آنها بر روی تجهیزات باقی نمی‌ماند و دوم اینکه با استفاده از این عامل‌ها خرابی ناشی از آب در تجهیزات IT وجود نخواهد داشت. معمولا 3 نوع از این سیستمها به کار برده می‌شود : سیستم‌های Inergen، سیستم‌های Novec 1320 ، سیستم‌های FM-200

سیستم‌های Inergen:

عامل اطفاء در این سیستم مخلوطی از 52% نیتروژن، 40% آرگون و 8% کربن دی‌اکسید می‌باشد. با انتشار این گاز میزان اکسیژن موجود در محیط بسیار افت کردن و عمل سوختن متوقف میشود. اما هنوز میزان اکسیژن در حدیست که بتوان تنفس کرد و زنده ماند. زمان پخش شدن کامل در این سیستم 60 ثانیه می‌باشد که نسبت به دو سیستم دیگر طولانی‌تر است. این سیستم نیاز به سیستم لوله کشی زیادتر و در نتیجه فشار گاز بیشتر برای پخش شدن کامل دارد.

سیستم Novec 1320:

این سیستم بر مبنای زدودن حرارت بوده و عامل اطفاء در آن ماده Novec1320 می‌باشد. این ترکیب یک ماده تولیدی است که به صورت مایع در کپسول ذخیره می شود اما موقع استفاده به فوم گازی تبدیل می‌شود. در این سیستم نیاز به فشار آنچنانی نمی‌باشد و همچنین سیستم لوله‌کشی کمتری می‌خواهد.

مایع Novec 1230 با نام علمی فلورینیت کتون از فلورینه کردن ایتیل ایزوپروپیل کتون حاصل می شود که به صورت تجاری توسط شرکت بزرگ 3M تولید و در بازار عرضه می‌گردد. در حقیقت این مایع برای خنک کردن و اطفاء حریق در مکان‌های خاص که دیگر محصولات اطفاء حریق برای آنجا مضر هستند (مانند موزه ها‏، بانک ها، مراکز داده، اتاق های تمیز و ..) عرضه شده است.

سیستمهای FM-200:

سیستم دیگر نیز بر مبنای برطرف نمودن حرارات می‌باشد . در این سیستم می توان حتی از نیروی انسانی برای پخش کردن این گاز استفاده نمود. عامل اطفاء در این سیستم FM-200  است که به آن HFC-227 نیز گفته می‌شود. اسم علمی این ترکیب هپتا فلورو پروپان می‌باشد. زمان پخش عامل FM-200 از عامل Inergen سریعتر بوده و اینکه تاثیر این گاز بر گرمایش جهانی نسبت به دو عامل دیگر مقداری کمتر می‌باشد.

هر سه مورد بالا را می‌توان زمانی که کارکنان ن در محل وجود دارد استفاده نمود و خطر آنچنانی برای سلامتی نخواهد داشت. البته در مورد عامل اول احتیاط هایی وجود دارد زیرا که میزان اکسیژن محیط را کاهش می‌دهد البته نه در سطحی که برای سلامتی انسان خطر بزرگی داشته باشد.

همانطور که بیان شد علاوه بر سیستم‌های گازی سیستم‌های آبی نیز می‌توانند برای اطفاء حریق در مراکز داده مورد استفاده قرار گیرند. معمول‌ترین روش‌های این دسته استفاده از سیستم نازل‌های آب‌فشان می‌باشد. این سیستمها به دو نوع خشک و تر تقسیم‌بندی می‌شوند. در سیستم تر آب درون لوله‌ها وجود دارد و به محض آتش‌سوزی آب پاشیده می‌شود ولی در سیستم خشک آب درون لوله‌ها وجود نداشته و تنها در داخل محفظه آب بوده و توسط دریچه دومی با به کار افتادن سنسورهای دما و دود آب به لوله ها و سپس نازلهای آب پاش هدایت می‌شود. همانطور که بیان شد مهمترین عیب سیستم‌های آبی خرابی احتمالی تجهیزات IT بعد از آب فشانی می‌باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *